Ik hou van eenvoud.
Buitenlucht, wandelen, mijn hoofd leegmaken en weer landen in mijn lijf.

​

Of een dagje voor mezelf: yoga, sauna, niets moeten.
En soms… een goed, gek gesprek met een vriendin dat alle kanten op gaat.

​

Ik kan helemaal opgaan in de natuur.
In hoe alles met elkaar verbonden is
en hoe ik daar mezelf weer in terugvind.
Van rotsen beklimmen tot aquarandonnée,
maar evengoed dagen in stilte zijn, observeren wat er is.

​

In mijn relatie met Gert speelt verbinding en intimiteit een belangrijke rol.
Niet als iets vanzelfsprekends, maar als iets waar we bewust tijd en aandacht aan geven.
Ook daar blijven we leren, voelen, afstemmen.

​

En thuis is er ook Wout, mijn pluszoon,
waar het soms gewoon karaoke, lachen en gek doen is.
Dat contrast voelt heel kloppend voor mij.

​

In contact met mensen raakt het me wanneer er ruimte is.
Om elkaar te begrijpen, ook als we verschillen.
Om echt aanwezig te zijn.
Samen iets eenvoudigs delen; een wandeling, een gesprek, er gewoon zijn.

​

Mijn eigen weg was er eentje van vertragen.
Mijn hoofd kon snel gaan, mijn energie alle kanten op.
Tot ik ontdekte dat mijn lichaam altijd weet waar het rustiger wordt.

​

Vandaag voel ik me veel meer thuis in mezelf.
En van daaruit kan ik ook echt luisteren, aanwezig zijn, verbinden.
Dat voelt als vrijheid.

​

Ik lijk misschien eerst wat rustig of introvert,
maar eens ik me op mijn gemak voel…
komt er ook een speelse kant naar boven.

​

Van diepe stilte tot uitbundig verbinden;
het hoort er allemaal bij.

​

In mijn werk breng ik diezelfde bedding mee.
Zacht, echt en zonder druk.
Een plek waar je niets hoeft te bewijzen.

​

Warme groet,
Elise