Een nieuw gevoel van openheid

Vanochtend werd ik wakker met een nieuw gevoel van openheid in mijn lichaam. Alsof er ruimte vrijkwam vanuit een kader dat ik nog niet kende. Ik voelde: mijn lichaam opent zich meer voor de stroom van levensenergie. En die stroom nodigt me uit om eerlijker te kijken – waar word ik écht blij van?

Zoals vaak trok ik me terug bij mijn boekenkast. Die heb ik pas opgeruimd, alleen nog boeken die werkelijk dienen. Intuïtief neem ik er drie uit, blader naar willekeurige pagina’s en verbind de teksten met elkaar.

Zo kwam ik deze keer uit bij het thema sturing in je leven nemen vanuit je eigenheid en individualiteit. Niet alleen meebewegen met wat het leven brengt, maar ook voelen: wat wil ík neerzetten? Waar houdt angst me nog tegen?

Dat soort vragen schuurt. Want als je echt luistert, kan het betekenen dat je hele leven verandert.

En toch: telkens als ik eerlijker ben met mezelf, komt er licht vrij. Ook in mijn relatie met Gert. Het is niet altijd eenvoudig om uit te spreken wat ik voel – zeker wanneer hij het ervaart als kritiek. Maar juist daar ligt de sleutel. Niet vanuit aanval, maar door te delen wat ik ervaar.

Een van de oefeningen uit ons traject helpt daarbij: delen wat er is, zonder oordeel, en de ander laat het herhalen. Zo ontstaat verdieping, begrip, alignment. Telkens weer.

Het bijzondere is: wanneer we alles durven toelaten – ook pijn, verdriet, kwaadheid – kan ons lichaam zich vollediger voelen. We verzetten ons niet tegen delen van onszelf, maar nodigen alles uit. En vanuit dat complete voelen ontstaat er méér stroming, meer balans, meer intimiteit.

Voor mij is dit de essentie van bewust leven:

telkens opnieuw checken, kalibreren, aanwezig zijn.

Ook in alledaagse dingen zoals werken achter de computer. Pauze nemen, ademen, dankbaar zijn voor wat er is. Niet naar perfectie streven, maar steeds weer in beweging naar balans.

En precies dát geven we door in onze trajecten en avonden: de uitnodiging om dieper te voelen, te verbinden, te leven.

liefdevolle groet, Elise