Waarom praten alleen soms niet genoeg is in een relatie
- Connected Hearts

- 3 dagen geleden
- 5 minuten om te lezen
Deze blog ontstond uit aflevering 8 van de Connected Hearts Podcast.

Praten is belangrijk in een relatie.
Het helpt ons om elkaar te begrijpen, gevoelens te delen, verlangens uit te spreken en te ontdekken wat er bij de ander leeft.
Wanneer er iets tussen twee mensen speelt, is praten dan ook vaak het eerste wat we proberen.
Maar misschien herken je dit ook: je hebt iets al verschillende keren besproken. Je begrijpt ondertussen waar het gedrag van je partner vandaan komt. Je partner begrijpt jou.
En toch verandert er op bepaalde momenten weinig aan hoe het tussen jullie voelt.
Je kunt elkaar begrijpen en je toch niet verbonden voelen.
Daar kan lichaamsgericht werken een andere ingang bieden.
Als praten in een relatie ons juist verder uit elkaar brengt
Wanneer er spanning ontstaat, proberen we die vaak met woorden op te lossen.
We leggen uit wat we bedoelden. We verdedigen ons standpunt. We willen dat de ander begrijpt waarom iets ons raakt.
Soms willen we het liefst dat het gesprek doorgaat totdat alles weer duidelijk is.
Maar ondertussen gebeurt er ook iets in ons lichaam.
Je ademhaling verandert. Je wordt onrustig. Je trekt je terug of gaat juist harder praten. Je zenuwstelsel staat op scherp en luisteren wordt moeilijker.
Dan kan een gesprek ongemerkt veranderen in een debat waarin beide partners proberen gehoord of begrepen te worden.
Nog meer praten brengt je op zo'n moment niet noodzakelijk dichter bij elkaar.
Soms is er eerst iets anders nodig.
Eerst weer voelen dat we bij elkaar horen
Tijdens onze podcast vertelden we over iets heel eenvoudigs uit onze eigen relatie.
Na een moment van spanning gingen we een kwartiertje bij elkaar liggen. Niet om het probleem verder te bespreken. Niet om een oplossing te vinden.
Gewoon tegen elkaar aan.
Langzaam kwam er weer rust. De lichamelijke afstand werd kleiner en er ontstond opnieuw een gevoel van liefde en verbinding. Daarna zag de situatie er anders uit.
Het probleem was niet ineens verdwenen. Maar we stonden er niet meer op dezelfde manier tegenover.
Dat is voor ons een van de kwaliteiten van lichaamsgericht werken.
Soms hoeft de brug naar elkaar niet eerst met woorden gebouwd te worden.
Wat voegt lichaamsgericht werken toe?
Binnen onze lichaamsgerichte koppelbegeleiding werken we natuurlijk ook met communicatie. Maar we voegen daar een aantal andere ingangen aan toe.
Aanraking. Aanwezigheid. Vertragen. Afstemmen. Consent. Voelen wat er in je lichaam gebeurt.
Dat kunnen grote woorden lijken, terwijl het in de praktijk vaak juist om heel eenvoudige ervaringen gaat.
Kun je merken wat er in je gebeurt wanneer je partner dichterbij komt?
Kun je voelen welke aanraking je prettig vindt en dat ook aangeven?
Kun je bij je partner aanwezig blijven wanneer die emotioneel wordt, zonder onmiddellijk iets te moeten oplossen?
Kun je vertragen voordat je automatisch reageert?
En kun je ontvangen zonder meteen iets terug te hoeven doen?
Door zulke ervaringen ontstaat soms informatie die je niet door nadenken had kunnen vinden.
Aanwezigheid boven techniek
Ook bij aanraking zien we hoe gemakkelijk we in ons hoofd terechtkomen.
Doe ik het wel goed?
Vindt mijn partner dit prettig?
Wat moet ik hierna doen?
Maar verbinding ontstaat niet noodzakelijk doordat je de perfecte techniek beheerst.
Veel belangrijker is de kwaliteit waarmee je aanwezig bent.
Kun je werkelijk voelen wat je doet? Kun je opmerken hoe de ander reageert? Kun je iets aanpassen wanneer dat nodig is? En kun je aanwezig blijven wanneer een ervaring anders loopt dan je had verwacht?
Daarom werken we binnen onze trajecten onder andere met oefeningen rond aanraking, richting geven, ontvangen, grenzen en overgave.
Niet om een bepaalde ervaring te produceren, maar om opnieuw te leren ervaren wat er tussen jullie gebeurt.
Misschien hebben we niet méér sensatie nodig
Wanneer de verbinding in een relatie wat naar de achtergrond is verdwenen, kan het verleidelijk zijn om op zoek te gaan naar iets nieuws.
Een spannend weekend. Meer seks. Een bijzondere ervaring. Iets waardoor we elkaar weer even heel intens voelen.
Daar hoeft helemaal niets mis mee te zijn en kan heel leuk zijn als prikkelende ervaring.
Maar meer prikkels betekenen niet automatisch meer verbinding.
Soms ontstaat juist door het tegenovergestelde iets nieuws: vertragen.
Langer bij een aanraking blijven. Niet weten waar iets naartoe moet. Stil worden. Voelen hoe je lichaam reageert. Ontdekken dat er niets hoeft te gebeuren.
Van daaruit kunnen juist heel levendige, sensuele of intense ervaringen ontstaan.
Maar ze hoeven niet geproduceerd te worden.
Er mag ook gewoon rust zijn.
Van partners in het leven weer naar liefdespartners
Veel relaties beginnen met een bijna vanzelfsprekend verlangen naar nabijheid en aanraking.
Later komt het leven ertussen.
Werk. Kinderen. Een huis. Financiële verantwoordelijkheden. Projecten. Mantelzorg. Vermoeidheid.
Je kunt daarin samen een fantastisch team worden en tegelijkertijd merken dat het moeilijker wordt om weer terug te schakelen naar liefdespartners.
Niet omdat de liefde verdwenen is.
Maar omdat aandacht voor de relatie zelden vanzelf bovenaan de agenda verschijnt.
Juist daarom kan het waardevol zijn om bewust tijd en ruimte te maken waarin jullie niet alleen praten over jullie relatie, maar haar opnieuw ervaren.
Relatietherapie of lichaamsgericht werken?
Voor ons is dat geen tegenstelling.
Relatietherapie kan ontzettend waardevol zijn om bijvoorbeeld communicatiepatronen, hechting, conflicten en persoonlijke thema's te onderzoeken.
Er zijn ook situaties waarin wij juist aanraden om eerst of daarnaast met een relatietherapeut, psycholoog of seksuoloog te werken. Bijvoorbeeld wanneer er heftige conflicten spelen, er eerst meer stabiliteit nodig is of wanneer bepaalde persoonlijke of traumatische thema's meer gespecialiseerde therapeutische begeleiding vragen.
Lichaamsgericht werken kan juist een mooie aanvulling zijn wanneer je bijvoorbeeld denkt:
We begrijpen elkaar eigenlijk wel, maar we voelen elkaar minder.
We hebben hier al veel over gepraat, maar komen steeds op hetzelfde punt uit.
We houden van elkaar, maar zijn elkaar onderweg wat kwijtgeraakt.
We willen opnieuw ontdekken hoe nabijheid en aanraking tussen ons kunnen voelen.
Daarom zien wij de toekomst ook niet als therapie óf lichaamswerk.
Beide kunnen naast elkaar bestaan en elkaar versterken.
En voor sommige koppels kan lichaamsgerichte koppelbegeleiding ook op zichzelf precies de ingang zijn waarnaar ze op zoek zijn.
Je kunt niet praten over hoe een aardbei smaakt
We gebruiken tijdens onze begeleiding weleens een heel eenvoudige vergelijking.
Je kunt iemand uitgebreid vertellen hoe een aardbei smaakt.
Je kunt praten over de zoetheid, de structuur en het sap. Je kunt er boeken over lezen en precies begrijpen welke stoffen verantwoordelijk zijn voor de smaak.
Maar uiteindelijk moet je erin bijten om te weten hoe een aardbei smaakt.
Zo werkt het voor ons ook met verbinding.
Je kunt begrijpen wat veiligheid is.
Je kunt weten wat ontvangen betekent.
Je kunt praten over grenzen.
Je kunt weten dat vertragen goed voor jullie zou zijn.
Maar wanneer je het ervaart, leert je lichaam iets anders.
Ah. Dus zó kan dit voelen.
En juist daarom werken we graag in trajecten. Door nieuwe ervaringen te herhalen, krijgen ze de kans om steeds vertrouwder te worden. Niet alleen als iets wat je begrijpt, maar als iets waar je samen daadwerkelijk naar terug kunt keren.
Praten blijft belangrijk.
Maar soms hoeft er even niets meer uitgelegd te worden.
Soms begint de volgende stap met vertragen, ademen, aanraken en opnieuw voelen dat de ander er is.
Wil je ontdekken wat lichaamsgericht werken aan jullie relatie kan toevoegen?
Binnen onze privé- en groepstrajecten combineren we communicatie met lichaamsgerichte oefeningen rond aanwezigheid, aanraking, afstemming, grenzen en verbinding.
Warme groet,
Elise & Gert
Luister de volledige aflevering hier
Zelf ervaren?
In ons Reconnect groepstraject en privétraject voor koppels werken we met lichaamsgerichte oefeningen rond aanraking, grenzen, verlangen, veiligheid, richting en overgave. Niet om een bepaalde ervaring te moeten bereiken, maar om samen te onderzoeken wat er gebeurt wanneer je vertraagt, voelt en werkelijk naar elkaar luistert.
